در حالى غالبا مصداق « « قُلْ هَلْ نُنَبِّئُكُمْ بِالْأَخْسَرِينَ أَعْمالًا الَّذِينَ ضَلَّ سَعْيُهُمْ فِي الْحَياةِ الدُّنْيا وَ هُمْ يَحْسَبُونَ أَنَّهُمْ يُحْسِنُونَ صُنْعاً » ؛ بگو آيا به شما خبر دهم كه زيانكارترين ( مردم ) در كارها ، چه كسانى هستند ؟ آنها كه تلاشهايشان در زندگى دنيا گم ( و نابود ) شده ؛ با اين حال ، مىپندارند كار نيك انجام مىدهند » « 1 » مىباشند ؛ ولى در اين ميان افرادى هستند كه همواره در سايهء كتاب و سنّت گام بر مىدارند و از مسير قرآن و گفتار معصومان خارج نمىشوند ، آنها سالكان واقعى و پويندگان راه حقند . امير مؤمنان على عليه السّلام كه امام العارفين است در سخنان كوتاه بالا - همان‌گونه كه شرح داديم - اساس پويش راه حق را احياى عقل و اماته نفس و اصلاح اخلاق برشمرده است و آثار سه‌گانهء مهمّ اين پويندگى را به طرز بسيار زيبا و گويايى بيان فرموده است . * * *

--> ( 1 ) . كهف ، آيهء 103 و 104 .